Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Μιλώντας στο παιδί μου για το bullying!

  
   Ναι πρόκειται για αυτά τα άρθρα σκέψης μου....αυτά που περιέχουν διάφορους προβληματισμούς μου και αγγίζουν διάφορα θέματα που ίσως προβληματίζουν και άλλα άτομα η γενικά υπάρχουν στην εποχή μας και νιώθω την ανάγκη να μιλήσω για αυτά....Σήμερα λοιπόν,θα σου μιλήσω και ως νέος γονέας αλλα κυρίως σαν νέος άνθρωπος που δεν πάνε πολλά χρόνια που ήταν στα θρανία άρα μπορεί να γνωρίζει πάνω κάτω τι γίνεται στα σημερινά σχολικά χρόνια και τι συνθήκες υπάρχουν,αγγίζοντας ενα πολύ ευαίσθητο και συγκεκριμένο θέμα,αυτό του σχολικού εκφοβισμού η αλλιώς του γνωστού πλέον bullying που βλέπουμε δυστυχώς η ύπαρξη του να αυξάνεται όλο και πιο συχνά κάνοντας το έτσι ενα σύγχρονο πρόβλημα της εποχής που βρίσκει απέναντι του πολλά παιδιά αντιμέτωπα του....
   Στα δικά μου χρόνια λοιπόν ακόμα δεν είχε βρεθεί συγκεκριμένος όρος ονομασίας αυτού του προβλήματος σε αντίθεση με τώρα που πήρε όνομα και μαζί με το όνομα ακόμα περισσότερη αναγνωρισιμότητα σαν ύπαρξη!Η κοροϊδία,η προσωπική ατομική προσβολή-επίθεση(συνήθως χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο),η άσχημη συμπεριφορά προς ενα η και περισσότερα άτομα(π.χ.μια συγκεκριμένη παρέα φίλων)η ρατστική επίθεση και η τάση για διάκριση ανάμεσα στους ανθρώπους και κυρίως μεταξύ των παιδιών,όπως και η τάση για κατηγοριοποίηση των παιδιών(βλέπε ο καλός ο μαθητής που ανήκει στη κατηγορία των φυτών,το παιδάκι που έχει κάποιο πρόβλημα είτε εξωτερικά είτε εσωτερικά στο περιθώριο,ο όμορφος του σχολείου,οι μάγκες του σχολείου και πάει λέγοντας οι κατηγορίες αυτές δεν έχουν τελειωμό....)όλα αυτά λοιπόν τώρα ονομάστηκαν bullying,κρύφτηκαν μέσα σε αυτό τον ονομαστικό όρο!Και ξαφνικά μετά απο την προβολή και την γνωστοποίηση κάποιου έντονου περιστατικού bullying συνήθως με αρνητικές συνέπειες και μη αναστρέψιμα αποτελέσματα,έρχονται στην επιφάνεια το ένα περιστατικό μετά το άλλο,κάνοντας έτσι το πρόβλημα bullying σαν μάστιγα της εποχής!Στην Ελλάδα όμως του 2017,στην χρονοκαθυστερημένη Ελλάδα του 2017 το θέμα άρχισε να απασχολεί σαφώς μετά τα πρώτα θύματα,μετά τις πρώτες τραγωδίες....Έπρεπε να γίνει πρώτα το κακό για να ασχοληθούμε περισσότερο με το όλο θέμα,όπως γίνεται για τα περισσότερα πράγματα άλλωστε σε αυτή τη χώρα,μην γελιόμαστε....
   Στα δικά μου χρόνια λοιπόν δεν υπήρχε ακόμα ο ορισμός bullying,υπήρχαν όμως έντονα οι διακρίσεις μεταξύ των παιδιών,οι κατηγοριοποιήσεις-ομαδοποίησης που σου προ-ανέφερα,η να στο πω πολύ απλά η κοροϊδία μεταξύ παιδιών....Θυμάμαι ακόμα να υπάρχει απο τα χρόνια του δημοτικού(σταμάτησε άραγε ποτέ να υπάρχει;)Κάποιος εύκολα θα βρει προσωρινή δικαιολογία στο πρόβλημα(κάτι που έχεις ακούσει και εσύ σίγουρα)και θα πει πολύ πολύ εύκολα,τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες είναι σκληρά,η μάλλον είναι ανώριμα,για αυτό....Τα παιδιά είναι σκληρά και ανώριμα σε αυτές τις ηλικίες για αυτό κοροϊδεύουν το ένα το άλλο μεταξύ τους,για αυτό μπορεί να βάλουν στο στόχαστρο το δικό σου παιδί και να το κάνουν να νιώσει άσχημα,για αυτό μπορεί να στο προσβάλλουν,να στο βρίσουν,να το κοροϊδέψουν,να το βάλουν στο''περιθώριο'' μωρέ....Και τι έγινε;Παιδιά είναι σου λέει....Ε,και καμιά σφαλιάρα να πέσει,παιδιά είναι αν δεν τα κάνουν τώρα που βράζει το αίμα τους πότε θα τα κάνουν?
''Λοιπόν για να σου απαντήσω φίλε μου εσένα που τυχόν τα έχεις χρησιμοποιήσει τα παραπάνω ως δικαιολογία είτε για το δικό σου παιδί είτε για άλλα(επειδή στο δικό σου δεν έχει συμβεί),να σε ενημερώσω και να σου πω δυο πράγματα:
Αρχικά,κανένα παιδί δεν γεννιέται''σκληρό''!Τι σημαίνει βασικά σκληρό παιδί;Πότε πρόλαβε να σκληραγωγηθεί και απο ποιον;Ποιος είναι υπεύθυνος για την ανατροφή ενός μικρού παιδιού μέχρι και την ενηλικίωση των 18;Ποιος παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού;Ας σταματήσει αυτή η καραμέλα λοιπόν γιατι σκληρά παιδιά απο μόνα τους δεν υπάρχουν,δεν υπήρχαν και δεν θα υπάρξουν ποτέ....Κανένα παιδί δεν γεννιέται με το αίσθημα της κακίας,της ζήλιας,το φθόνου μέσα του,πως γίνεται αυτά τα αγγελάκια που το πρώτο πράγμα που κάνουν όταν έρχονται στον κόσμο είναι να γελάνε τόσο τρυφερά,πως γίνεται ενα παιδί που στο μυαλό του έχει μόνο το παιχνίδι και την χαρά,πως γίνεται να σκεφτεί να πληγώσει κάποιο άλλο,η να του κάνει κακό;Τα παιδιά μεγαλώνουν σε κάποιο περιβάλλον....Αυτό της οικογένειας.Απο την γέννηση τους και ύστερα σε συνδυασμό με αυτό της οικογένειας γνωρίζουν και το περιβάλλον του σχολείου που περνάνε πολλές ώρες της καθημερινότητας τους εκεί....Αυτά τα δύο περιβάλλον παίζουν καθοριστικό ρόλο για την διαμόρφωση του χαρακτήρα ενός παιδιού,με πρώτα πρότυπα των παιδιών τους γονείς και μετέπειτα με δεύτερα πρότυπα αυτά των δασκάλων που θα έχουν την τύχη(η την ατυχία κάποιες φορές δυστυχώς)να έχουν στα σχολικά τους χρόνια....Υπεύθυνοι για τα παιδιά που μεγαλώνουμε είμαστε εμείς φίλε γονέα,και ύστερα φίλε δάσκαλε....''

   Για αυτό ας φερθούμε σε αυτό τον πρωταρχικό ρόλο ζωής που έχουμε επιλέξει να είμαστε γονείς,υπεύθυνα!Όπως και όσοι άνθρωποι έχουν επιλέξει το επάγγελμα του δασκάλου,θα πρέπει πριν καν κάποιος το επιλέξει να γνωρίζει ότι στα χέρια του καθημερινά θα έχει πολλές μικρές ζωές να διδάσκει,να συμβουλεύει,να μαθαίνει,να βοηθάει όχι μόνο στα μαθηματικά και στην γλώσσα αλλα κυρίως στο χτίσιμο του χαρακτήρα τους!Για αυτό εαν δεν βλέπεις το επάγγελμα αυτό παραπάνω σαν λειτούργημα απο ότι μια δουλειά που θα σου προσφέρει χρήματα,τότε μην το επιλέξεις πραγματικά....Κάτσε και σκέψου πόσους δάσκαλους που γνώρισες και πέρασαν απο την δική σου ζωή σου άφησαν κάτι,σε έμαθαν κάτι ουσιαστικό και τους έχεις μέσα σου ακόμα σαν μια καλή ανάμνηση...Εγώ έχω τέτοιους δασκάλους και νιώθω τυχερή που τους πέτυχα,νιώθω τυχερή που πέτυχα πάνω απο όλα ανθρώπους για να με διδάξουν απο τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής μου....

   ''Φίλε γονέα επανέρχομαι σε εσένα θέλοντας να σου πω δυο πράγματα ακόμη!Να ξέρεις τα παιδιά μεταξύ τους πολλές φορές αστειεύονται ναι,δεν γνωρίζουν αν κάτι που θα πουν για τον τάδε συμμαθητή τους μήπως τον ενοχλήσει....Επίσης τα περισσότερα παιδιά είναι αυθόρμητα και δεν σκέφτονται πριν πουν η κάνουν κάτι τις συνέπειες και είναι λογικό....Επίσης τα παιδιά έχουν την τάση να διαμορφώνουν παρέες η αλλιώς κλίκες στα σχολικά χρόνια κλείνοντας πολλές φορές την πόρτα σε κάποιο παιδί''διαφορετικό΄΄και μη αποδεχτό για την δική τους παρέα...Ξέρεις επίσης είναι πολύ εύκολο να βρουν κατι να πουν για κάποιο άλλο παιδί,ναι ακόμα και αν στην πρώτη εικόνα νομίζεις ότι δεν μπορούν κάτι να βρουν να πουν για να το βλάψουν είναι ικανά να εφεύρουν κάτι,γιατι η φαντασία τους είναι γνωστό οργιάζει όπως και η διάθεση τους για υπερβολή....Αυτά ναι είναι στοιχεία που συναντάς συχνά σε πολλά παιδιά,και δικαιολογούνται μόνο και μόνο λόγω ηλικίας....Να ξέρεις λοιπόν ότι και για το πιο τέλειο(αν υπάρχει)παιδί μπορεί κάτι να βρεθεί να του προσάψουν....'Ομως να σε ενημερώσω ότι όλα αυτά είναι''κρυφές''τάσεις των παιδιών που υπάρχουν μέσα τους και σιγο-βράζουν,πως είναι ενα ηφαίστειο ενεργό που απο ώρα σε ώρα μπορεί να εξερράγη;Κάπως έτσι.Σε αυτό το σημείο λοιπόν ερχόμαστε εμείς ως γονείς να σταματήσουμε αυτές τις εσωτερικές φλόγες να σβήσουν πριν ανάψουν.''
   Εγώ λοιπόν σαν νέα μανούλα μικρών παιδιών που ακόμα δεν πάνε σχολείο,όμως θα έρθει και αυτή η στιγμή,έχω απο τώρα σκεφτεί τι θα προσπαθήσω να τους μάθω για αυτό το bullying!Απο τώρα ψάχνομαι μέσα μου....Και ξέρεις που καταλήγω;Δεν θέλω τα παιδιά μου να είναι στο σχολείο αλλα και στα επόμενα χρόνια της ζωής τους ούτε θύματα ούτε θύτες για κανένα λόγο σε καμία φάση της ζωής τους....Ούτε θύματα για να μην υποφέρουν αλλα ούτε και θύτες για να μην γίνουν η αιτία άλλων ανθρώπων να υποφέρουν....Γιατι ξέρεις,είναι το ίδιο κακό και άσχημο σε όποια και απο τις δύο κατηγορίες αν βρεθείς στην ζωή σου....Όχι δεν είσαι δυνατός όταν είσαι θύτης και προκαλείς πόνο σε κάποιον άλλον άνθρωπο,όχι δεν είσαι χαζός αν πέσεις θύμα σε κάποιο συμβάν στη ζωή σου....Απλά δεν σου μάθανε....Όλοι οι άνθρωποι μεγαλώνουμε με κάποια προτερήματα και κάποια μειονεκτήματα του εαυτού μας,που καλό είναι συνεχώς να προσπαθούμε να τα βελτιώνουμε....Στα παιδιά που μεγαλώνουμε λοιπόν,εγώ τουλάχιστον στα δικά μου παιδιά θέλω να τους μάθω να είναι όσο δυνατοί πρέπει για να μην πέφτουν θύματα κανενός και για τίποτα στην ζωή τους γνωρίζοντας έτσι να αντιμετωπίζουν τυχόν δυσκολίες που θα συναντήσουν στο δρόμο τους,αλλα θέλω να τους μάθω και πόσο ευαίσθητοι και ανθρώπινοι πρέπει να είναι όταν κάποια στιγμή στη ζωή τους μπορεί να τύχει να νιώσουν πως έχουν κάποιο είδος εξουσίας η ανωτερότητας(που ανωτερότητα ποτέ δεν υφίσταται)σκέπτοντας πως αυτό μπορεί να είναι παροδικό και επίσης πως αυτό δεν πρέπει να γίνει λόγος να φερθούν άσχημα σε κάποιον άλλο άνθρωπο,γιατι όσο ψηλά μπορείς να ανέβεις στη ζωή σου άλλο τόσο χαμηλά αστραπιαία μπορεί να βρεθείς.Γιατι τίποτα δεν είναι δεδομένο σε αυτή τη ζωή.
''Και γιατι παιδί μου,σημασία δεν έχει μόνο να ανέβεις η να φανείς,σημασία έχει ό,τι κάνεις στη ζωή σου να το κάνεις με την αξία σου και πατώντας στα δικά σου πόδια,χωρίς να χρειαστεί ποτέ να ρίξεις τον συνάνθρωπο σου για να ανέβεις εσύ!Μην ξεχνάς ακόμα η ζωή κάνει κύκλους,η ζωή επιστρέφει συμπεριφορές και εαν σήμερα αδικήσεις εσύ κάποιον,ίσως αύριο σε αδικήσει κάποιος άλλος.Επίσης,δεν έχει τίποτα μεγαλύτερη σημασία απο αυτή της καθαρής συνείδησης,γιατι αν εσύ νιώθεις καλά με τον εαυτό σου θα έχεις πάντα τον καλύτερο σύμμαχο να πορευτείς στη ζωή σου,το καθαρό εγώ σου που μόνο περηφάνια θα σε γεμίζει!Θα μιλήσω στα παιδιά μου απο νωρίς ακόμα για την διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων....Θα τους πω το λίγο κλισέ αλλα τόσο πραγματικό,ότι κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και διαφορετικός τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά και πως αυτό έχει την γοητεία του.Άλλωστε δες τα δάχτυλα σου παιδί μου,έχεις πέντε όλα μαζί αποτελούν το χέρι σου και σε βοηθάνε να γράφεις,να πιάνεις πράγματα και τόσα πολλά ακόμη όμως κοίτα τα είναι και τα πέντε τόσο διαφορετικά.Έτσι είναι και ο κόσμος μάτια μου,αποτελείται απο τόοοοοσους ανθρώπους,τόσες κοινωνίες μα όλοι τόσο διαφορετικοί!Να ξέρεις για τα πέντε δάχτυλα που σου ανέφερα ως παράδειγμα,θέλω να σε ενημερώσω πως κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν ούτε αυτά.Δεν θέλω να σε τρομάξω,αλλα να σου πω την αλήθεια.Μην θεωρείς τίποτα αυτονόητο λοιπόν δεν είναι.Αντιθέτως,να νιώθεις τυχερός για όσα έχεις και να ευγνωμονείς.Να ευγνωμονείς συνεχώς.Και όταν στο δρόμο σου συναντήσεις τον άνθρωπο που σου ανέφερα παραπάνω εκείνον τον ξεχωριστό που δεν έχει πέντε δάχτυλα σαν εσένα αλλα είναι ίσος μαζί σου και άνθρωπος όπως και εσύ με ανάγκες όπως και εσύ,να τρέξεις να τον βοηθήσεις χωρίς να στο ζητήσει.Αν δεν τον βοηθήσεις,να του πεις απλά ένα μπράβο γιατι πίστεψε με του αξίζει.

Γιοι μου,αγόρια μου γλυκά,στο σχολείο που θα πάτε θα συναντήσετε πολλά παιδιά,με κάποια απο αυτά θα ταιριάξετε και ίσως κάνετε παρέα,με άλλα όχι και είναι λογικό όπως ξανά ανέφερα είμαστε άνθρωποι διαφορετικοί με προτερήματα και ελαττώματα,σε μια μικρή κοινωνία σαν το σχολείο με τόσα παιδάκια με κάποια θα έχουμε περισσότερα κοινά σαν χαρακτήρες και θα έρθουμε πιο κοντά.Αυτό είναι και η φιλία άλλωστε!Και με εκείνα όμως που δεν θα κάνουμε παρέα θα έχουμε και πάλι την ίδια καλή συμπεριφορά και με το χαμόγελο μας θα λέμε καλημέρα!Δεν έχετε να χωρίσετε τίποτα με κανέναν να το θυμάστε αυτο!Αντιθέτως όσο πιο καλοί και ευγενικοί είμαστε τόσο πιο αρμονικά θα περνάει ο χρόνος.Στα τόσα παιδιά λοιπόν αγόρια μου,θα συναντήσετε και το παιδάκι με πρόβλημα υγείας εκ γεννητής είτε κινητικό ειτε νοητικό,το παιδάκι με τα πεταχτά αυτάκια η δοντάκια,το παιδάκι το παχύ,το παιδάκι το αδύνατο,το παιδάκι το ψηλό,το παιδάκι το κοντό και παιδάκια με πολλές ακόμη ίσως ιδιαιτερότητες,όμως μην τα ξεχωρίσεις και τα βάλεις στην άκρη για αυτές τις ιδιαιτερότητες,μην τα κοροϊδέψεις,μην τα περιθωριοποιήσεις,μην γελάσεις μαζί τους,μην χρησιμοποίησεις αυτό το ιδιαίτερο που έχουν για να τα προσφωνήσεις,όχι,όχι,όχι!Θα σου άρεσε να στο κάνουν εσένα  αυτό?Μπες στη θέση τους για λίγο και σκέψου αυτά που σου είπα!Είναι ξεχωριστά όπως και εσύ,με υπερ και με κατα όπως και εσύ,να θυμάσαι κανένας δεν είναι τέλειος!Ούτε εξωτερικά,ούτε εσωτερικά!Ναι,ούτε και εσύ!Είμαι μαμά σου αλλα να ξέρεις δεν θα σου χαϊδεύω μόνο τα αυτιά!Είμαι μαμά σου για να σου μάθω τον κόσμο όπως πραγματικά είναι μέσα απο αλήθειες και μόνο!Τέλεια δεν είναι καν η ίδια η ζωή,οι άνθρωποι θα είμαστε?Φίλους θα κάνεις όσους ταιριάξεις μαζί τους,εχθρούς μην κάνεις αυτούς που δεν θα σου ταιριάξουν!Να το θυμάσαι και αυτό.Και αν όλα αυτά όντως θα τα θυμάσαι στη ζωή σου καθώς θα ζεις αυτό το ταξίδι,εμένα να ξέρεις θα με κάνεις πολύ περήφανη!Όχι δεν θα με κάνουν τόσο περήφανη η άριστοι βαθμοί σου η επιλογή του επαγγέλματος σου,όσο περήφανη θα με κάνει η ανθρωπιά σου!Το να ξέρω πως μεγάλωσα δυο καλά παιδιά,δυο σωστά παιδιά,δυο ανθρώπους!Και στην ανθρωπιά bullying δεν χωρά!''
   ''Για αυτό φίλε γονέα,πριν στείλεις το παιδί σου στο σχολείο,απο μικρή κιόλας ηλικία μίλα του!Μάθε του!Πες του τι εστί bullying,τι εστί διαφορετικότητα,τι εστί άνθρωπος!Μόνο έτσι θα προλάβουμε τα χειρότερα και θα σταματήσουμε πια αυτή τη νέα μάστιγα!Μαζί θα σταματήσουμε την δημιουργία νέων πληγωμένων παιδικών προσώπων,προβλημάτων,τσακωμών,αυτοκτονιών!Ναι αυτοκτονιών!Το ξέρεις καλά!Αν δεν μιλήσουμε εμείς στα παιδιά μας,πως περιμένουμε να έρθουν εκείνα να μας ανοίξουν την ψυχή τους?Θέλουν συζητήσεις πολλές και συχνές!Μόνο έτσι!Μόνο έτσι θα τα βοηθήσουμε!Μην σταματάς να τους μιλάς!Ανθρώπους γεννήσαμε,χαρακτήρες φτιάχνουμε!''



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Blogging tips