Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

Εν συναίσθηση: τι πραγματικά σημαίνει εν συναίσθηση και πως μπορεί να λειτουργήσει στην ζωή μας;(μας απαντάει η ψυχολόγος Μαρίνα Κρητικού)

Εν συναίσθηση: τι πραγματικά σημαίνει εν συναίσθηση και πως μπορεί να λειτουργήσει στην ζωή μας;(μια λέξη που ακούμε συχνά τελευταία γύρω μας....)

Εν συναίσθηση λοιπόν,μια λέξη που τελευταία ακούς όλο και συχνότερα γύρω σου κυρίως απο νέους γονείς και ανθρώπους που συναναστρέφονται με παιδιά!Στο the smell of mommy σίγουρα έχεις διαβάσει αρκετές φορές αυτή την λέξη σε διάφορα άρθρα!Θα έλεγα πως είδες λίγο την εν συναίσθηση απο τα μάτια και τις ανησυχίες ενός νέου γονέα!Όμως επειδή το θέμα μας απασχολεί έντονα,θέλαμε να έχουμε και την επιστημονική τεκμηριωμένη άποψη για το τι είναι η εν συναίσθηση τελικά(σε συνάρτηση πάντα με το μεγάλωμα των παιδιών)και πως μπορεί να δουλέψει καλύτερα στην ζωή μας!
Για αυτό τον λόγο ζήτησα την πολύτιμη βοήθεια και τις γνώσεις της αγαπημένης ψυχολόγου Μαρίνας Κρητικού!

"Η Μαρίνα Κρητικού με καταγωγή απο τις Κυκλάδες,σπούδασε ψυχολογία Υγείας στο πανεπιστήμιο της Κρήτης.Εργάζεται ως ψυχολόγος/οικογενειακή-συστημική σύμβουλος στην εταιρία:"Σύζευξη:σκέψη-σώμα-συναίσθημα."Ειναι επίσημος συνεργάτης της Attachment parenting Hellas με παράρτημα στο Ρέθυμνο.Συμβουλευτική ψυχολόγος με εν συναίσθηση και με τις βάσεις του attachment parenting.Έντονα ενεργή με το κομμάτι της δουλειας της,θα την συναντήσεις και σε πολλά σχετικά βοηθητικά άρθρα στο διαδίκτυο που φέρνουν την υπογραφή της."

Ξεκινώντας....


Ποιες ειναι οι βασικές αρχές της εν συναίσθησης;

Εν συναίσθηση είναι η ικανότητα να μπορούμε να αντιληφθούμε τα συναισθήματα των άλλων, "μπαίνοντας στη θέση τους". Σύμφωνα με τον Carl Rogers, εν συναίσθηση είναι: "Να αντιληφθεί το εσωτερικό πλαίσιο αναφοράς του άλλου με ακρίβεια με τα συναισθηματικά συστατικά και τις έννοιες που αναφέρονται σαν να ήταν το ίδιο το πρόσωπο, αλλά χωρίς ποτέ να ξεχάσει τον όρο «σαν». Κατά συνέπεια, σημαίνει να αισθανθεί τη λύπη ή την ευχαρίστηση του άλλου σαν να είναι δικό του δεδομένο, αλλά χωρίς να χάνει ποτέ την αυτογνωσία του ότι είναι “σαν“ να λυπήθηκα εγώ ή χάρηκα και ούτω καθ’ εξής."

⦁ Ποια η θέση της σύγχρονης ψυχολογίας σχετικά με την ενσυναισθηση ως μέσο ανατροφης των παιδιών μιας οικογένειας;

Η εν συναίσθηση δεν θα έπρεπε να περιορίζεται μόνο στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων ή μεταξύ θεραπευτή-θεραπευόμενου, αλλά με εν συναίσθηση είναι σημαντικό να μεγαλώνουμε κ τα παιδιά μας, καθώς αν προσπαθήσουμε να μπούμε στη θέση τους κ να κατανοήσουμε πώς μπορεί να σκέφτονται σύμφωνα με το αναπτυξιακό στάδιο που βρίσκονται ή πώς μπορεί να νιώθουν, τότε θα χτίσουμε πολύ πιο εύκολα γέφυρες επικοινωνίας μαζί τους. 

⦁ Ενσυναισθηση και οριοθέτηση καθημερινότητας. Μπορούν να συνυπάρξουν;Τι απαντάει η ψυχολογία στην άποψη ορισμένων πως η ενσυναισθηση επιφέρει"ανεξέλεγκτα"παιδια;

Πολλές φορές όταν μιλάμε για όρια, μας έρχεται η εικόνα ενός γονέα που ουρλιάζει πάνω από το κεφάλι του παιδιού για να το οριοθετήσει. Γιατί όμως τα όρια να συνδέονται με την αυστηρότητα; Ταυτόχρονα κάποιος μπορεί να λειτουργεί εξίσου με εν συναίσθηση και να βάζει όρια. Το ότι καταλαβαίνω την επιθυμία σου για ένα ακόμα επεισόδιο από το αγαπημένο σου κινούμενο σχέδιο, και πόσο στενοχωριέσαι και θυμώνεις επειδή η τηλεόραση πρέπει να κλείσει, δεν σημαίνει ότι δεν θα βάλω το όριο που έχω την ευθύνη να βάλω ως γονέας. Τα όρια μπαίνουν με σταθερότητα και γλυκύτητα.

⦁ Στην ενσυναισθηση δεν χωρούν τιμωρίες προς το παιδί.(π.χ.καρεκλάκια σκέψης κλπ.) Αλήθεια ποσο βλάπτει στην ψυχοσύνθεση ενος παιδιού η τιμωρία;

Με την τιμωρία ουσιαστικά δεν καλύπτεται η ανάγκη που κρύβεται πίσω από την ανεπιθύμητη συμπεριφορά, η οποία τις περισσότερες φορές είναι η ανάγκη για σύνδεση. Το να απομονώνουμε τα παιδιά και να τα στέλνουμε σε έναν ξεχωριστό χώρο ή σε καρεκλάκι σκέψης αυτόματα τους στερούμε τη στοργή και τη σύνδεση τους μαζί μας. Αν παρατηρήσουμε πιο προσεκτικά τις μέρες όπου τα παιδιά μας τσακώνονται ή κλαίνε περισσότερο, ίσως διαπιστώσουμε ότι εκείνες τις μέρες είναι που και εμείς δεν έχουμε κάτσει μαζί τους ώστε να τους προσφέρουμε ποιοτικό χρόνο. Όταν μας μιλάνε δεν έχουμε σταματήσει από αυτό που κάνουμε ώστε να τα κοιτάξουμε στα μάτια, αλλά αποκρινόμαστε συνήθως με το να τους πούμε να περιμένουν ένα λεπτό (το οποίο δεν τελειώνει ποτέ) ή με το να τα ακούμε ενώ παράλληλα κάνουμε και άλλα πράγματα.
Η μέθοδος με το καρεκλάκι της σκέψης μπορεί στο τώρα να βλέπουμε ότι αποδίδει, καθώς το παιδί μας φαίνεται να "καταλαβαίνει ποιο είναι το σωστό"...όμως αυτό είναι το ζητούμενο, να συμφωνεί με ό,τι του λένε οι γονείς απλά, με στόχο να μην απομονώνεται και να τους ευχαριστεί ή οι γονείς να προσπαθούν να γνωρίσουν περισσότερο το παιδί τους αποκωδικοποιώντας τη συμπεριφορά του και βάζοντας της τα λόγια που το ίδιο το παιδί δεν μπορεί να πει; Είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι η εφαρμογή τέτοιων μεθόδων "διαπαιδαγώγησης" των παιδιών, ενέχει πολλούς μακροπρόθεσμους κινδύνους. Ένας από αυτούς, είναι ο αυριανός ενήλικας να έχει γαλουχηθεί λαμβάνοντας υπόψιν όχι τις επιθυμίες του, τις οποίες δεν θα έχει καταφέρει να κατανοήσει ποτέ, αλλά τα θέλω και τις επιθυμίες των άλλων. Η αυτοεκτίμηση του θα βασίζεται στο τι γνώμη θα έχουν οι άλλοι για αυτόν και συνεπώς οι επιλογές του θα βασίζονται στο τι είναι καλό για τους άλλους!

⦁ Παιδί και επιβράβευση.Ποσο συχνά ειναι θετικό να ακούνε τα παιδιά το μπράβο των γονιών τους?Υπάρχει όριο σε αυτό;

Η αναγνώριση για τις προσπάθειες μας ότι απέδωσαν καρπούς, είναι πολύ σημαντική στους ενήλικες, πόσο μάλλον στα παιδιά. Είναι πολύ όμορφο να ακούς το μπράβο για κάτι που προσπάθησες πολύ για να τα καταφέρεις. Πέρα όμως από το μπράβο του αποτελέσματος, είναι σημαντικό να δίνεται έμφαση στην προσπάθεια του παιδιού κ αυτή να επιβραβεύεται, είτε είχε το αναμενόμενο αποτέλεσμα, είτε όχι. Το σημείο κλειδί είναι να μην φτάσει στο σημείο το παιδί να «κρέμεται» από τα χείλη των γονιών του για ένα «μπράβο». Να μη γίνει δηλαδή το «μπράβο» αυτοσκοπός και το παιδί να προσπαθεί κάτι, το οποίο το έχει συνδέσει με την ανταμοιβή. Αν συμβεί αυτό, η επιβράβευση χάνει το νόημα της. 

⦁ Ενσυναισθηση ενηλικων.Πρεπει ενας γονεας να λειτουργει ο ιδιος με ενσυναισθηση γενικα στην ζωη του και στις σχεσεις του ωστε να μπορει να μεγαλωσει με αυτον τον τροπο και το παιδι του;

Είναι πολύ σημαντικό να λειτουργούμε με εν συναίσθηση και στις σχέσεις μεταξύ ενηλίκων, ώστε να μας βγαίνει όσο γίνεται πιο αβίαστα στις σχέσεις μας με τα παιδιά μας. Αν δεν μπορούμε να μπούμε στη θέση του άλλου και να καταλάβουμε ή να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πώς νιώθει, τότε θα δυσκολευτούμε πολύ να το εφαρμόσουμε με τα παιδιά μας.

⦁ Δυσκολίες και κόπωση της καθημερινότητας=απομάκρυνση ουσιαστικής επαφής με τα παιδιά μας.Πιθανόν να προκύψουν φωνές και ξεσπάσματα χωρίς να ειναι επιθυμητά.Τι προτείνεις Μαρίνα σε εναν γονιό που ειναι υπερ της ενσυναισθησης αλλα δεν λειτουργει παντα ετσι λογω υπόλοιπων συνθηκών;Πως να λειτουργήσει εκείνη την πιο"ανεξέλεγκτη"στιγμή αποφεύγοντας φωνές κλπ.;

Το να περιμένουμε από τον εαυτό μας να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε κάθε περίσταση, είναι μάλλον ουτοπία. Δεν έχει νόημα να στοχεύσουμε στο τέλειο, καθώς είναι άπιαστος στόχος και δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Αυτό που έχει όμως νόημα είναι να εστιάζουμε στην επανασύνδεση. Να παίρνουμε δηλαδή τον χρόνο που χρειαζόμαστε ώστε να ξαναβρίσκουμε την ενήλικη πλευρά μας, η οποία αναλαμβάνει την ευθύνη για τα συναισθήματα μας και να πλησιάζουμε εμείς το παιδί ζητώντας συγνώμη για την όποια λάθος αντίδραση, αναγνωρίζοντας τα συναισθήματα μας, αλλά και τα δικά του συναισθήματα και προσπαθώντας την επόμενη φορά να διαχειριστούμε με περισσότερη ψυχραιμία και ενήλικο τρόπο ό,τι προκύψει. Το να συνδέεσαι ξανά με τα παιδιά αναγνωρίζοντας τα λάθη σου,  δεν σε κάνει λιγότερο καλό γονέα, αντίθετα δίνει στα παιδιά ένα πρότυπο που δεν είναι τέλειο και αφήνει χώρο για λάθη και αποτυχίες.

⦁ Επίσης πως μπορει να πετύχει σωστα η έννοια της ενσυναισθησης σε μια οικογένεια με παιδια σε κοντινή ηλικία μεταξύ τους,αρα με έντονες στιγμές ζήλιας και τσακωμων.Ποια θα πρέπει να ειναι η σταση των γονέων ωστε να ειναι απέναντι σε ολα του τα παιδια σωστός και δίκαιος;(μιλώντας για μικρες ηλικίες κυρίως)

Το πρώτο και το πιο βασικό στη σχέση γονέων-παιδιών, είναι να παρεμβαίνουν οι γονείς αφού πρώτα αφήσουν τα αδέρφια να προσπαθήσουν να βρουν μόνα τους τη λύση. Αν νιώσουν ότι έχει έρθει η ώρα να παρέμβουν, καθώς τα αδέρφια έχουν φτάσει σε αδιέξοδο, είναι σημαντικό να το κάνουν χωρίς να παίρνουν θέση, ούτε να προσπαθούν να βρουν ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο.  Παραμένοντας ψύχραιμοι χωρίς να προσπαθήσουν να επιβληθούν με τις φωνές,  επιθυμούν να βοηθήσουν τα παιδιά ζητώντας και τη δική τους άποψη, ώστε να βρουν μια λύση που να ικανοποιεί όσο γίνεται και τις δύο μεριές.
Τέλος, βοηθητικό είναι να προσπαθούν να μπουν στην θέση και των δύο παιδιών, ώστε να αποκωδικοποιήσουν τις ανάγκες τους και να δουν πώς μπορούν να καλυφθούν. Αν για παράδειγμα οι γονείς δείχνουν στα παιδιά πώς να ζητάνε χωρίς να αρπάζουν, να περιμένουν τη σειρά τους για να παίξουν με το παιχνίδι που θέλουν αλλά και να παραδέχονται τα λάθη τους, τα βοηθούν στο να επιτυγχάνουν αυτό που θέλουν με λιγότερη ένταση. Το πιο σημαντικό όμως είναι ο γονέας με τη συμπεριφορά του και τις πράξεις του να μεταδίδει τα σωστά μηνύματα στα παιδιά του ως προς το πώς να σχετίζονται και να αλληλεπιδρούν με τα αδέρφια και τους συνομηλίκους τους πιο αποτελεσματικά.

⦁ Η ενσυναισθηση ειναι υπερ της συγκοιμησης για μια οικογένεια.Ποια η θέση της σύγχρονης ψυχολογίας και των τελευταίων"ερευνών"σχετικα;

Δεν υπάρχουν έρευνες που να αποδεικνύουν ότι από μόνη της η συγκοίμηση προκαλεί κάποιου είδους κίνδυνο εφόσον φυσικά τηρούνται οι κανόνες ασφαλούς συγκοίμησης. Πολλοί άλλοι παράγοντες που μπορεί να σχετίζονται με ανασφάλειες της μητέρας, με αποτέλεσμα να είναι υπερπροστατευτική με τα παιδιά της είναι πιθανόν να επηρεάσουν αρνητικά τα παιδιά. Απλά η συγκοίμηση και ο μακροχρόνιος θηλασμός, επειδή δεν ήταν κάτι που συνήθιζαν να κάνουν οι μητέρες τις τελευταίες δεκαετίες, είναι ο εύκολος στόχος, ο αποδιοπομπαίος τράγος, στον οποίο μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο για όλα τα δεινά που μας συμβαίνουν.

⦁ Τα παιδια στις ηλικίες των 2,5-3 χρόνων πολυ συχνα"ελέγχουν"τις δυνάμεις και ικανότητες τους.Εχουν έντονο το αίσθημα της εξερεύνησης οσον αφορα τους χώρους που μεγαλώνουν κλπ.Πως πρεπει να λειτουργούμε ως γονείς απέναντι σε αυτο και στους πιθανούς κινδύνους που μπορει να προκύψουν;

Οι γονείς είναι σημαντικό να τους προσφέρουν ένα ασφαλές περιβάλλον για εξερεύνηση. Το σπίτι είναι βασικό να διαμορφωθεί σύμφωνα με αυτές τις ανάγκες, ώστε να ικανοποιηθεί αυτή η ανάγκη των παιδιών με ασφάλεια, αλλά χωρίς συνεχείς απαγορεύσεις. Σε εξωτερικούς χώρους, όπου είναι δυνατόν να ικανοποιείται αυτή τους η ανάγκη χωρίς πιθανούς κινδύνους. Εναλλακτικά οι γονείς μπορούν να προσφέρουν άλλες λύσεις όσο πιο κοντά γίνεται με αυτό που ζητάει το παιδί.

⦁ Τελος,τι ισχύει με την ανάπτυξη του εγκέφαλου ενος δίχρονου;Λειτουργούν οντως μονο με το συναισθηματικό κομματι αφου ακομα δεν εχει αναπτυχθεί το λογικό μερος;Ειναι αυτος ο λόγος των συχνών ξεσπασματων που παρατηρούμε σε αυτες τις ηλικίες και στις συχνές αρνήσεις και αντιδράσεις τους?Απο ποια ηλικία και μετα αλλάζει αυτό;

Στην περίοδο πριν από τη γέννηση σχηματίζονται ως και 250.000 νέα κύτταρα το λεπτό, δημιουργώντας 1,8 εκατομμύρια νέους συνδέσεις το δευτερόλεπτο, παρά το γεγονός ότι τα μισά περίπου από αυτά αργότερα θα εξασθενήσουν και θα νεκρωθούν, αφήνοντας πίσω μόνο αυτά που έχουν ενισχυθεί από τη χρήση. Από τη στιγμή της γέννησής του και για μία δεκαετία το παιδί αναπτύσσεται ταχέως και η κάθε εμπειρία συνεισφέρει στην προσωπικότητα και στις ικανότητες που θα έχει στο μέλλον. Η γέννηση αλλάζει ελάχιστα την εγκεφαλική λειτουργία. Παρ΄ ότι ο ευαίσθητος στην αφή σωματοαισθητικός φλοιός είναι ενεργός πριν από τη γέννηση, η εμφάνιση άλλης δραστηριότητας στον συγκεκριμένο φλοιό, ο οποίος τελικά ελέγχει την εκούσια κίνηση, τον συλλογισμό και την αντίληψη, αρχίζει δύο ή τρεις μήνες ύστερα από αυτήν. Οι πρόσθιοι λοβοί αρχίζουν να ενεργοποιούνται ανάμεσα στους έξι μήνες και το ένα έτος, πυροδοτώντας την ανάπτυξη των συναισθημάτων, των δεσμών, του σχεδιασμού, της εν ενεργεία μνήμης και της προσοχής. Μια αίσθηση του εαυτού του αρχίζει να αναπτύσσει το παιδί καθώς τα κυκλώματα του βρεγματικού και του μετωπιαίου λοβού αρχίζουν να γίνονται πιο ολοκληρωμένα, γύρω στους 18 μήνες, ενώ μια αίσθηση ότι οι άλλοι άνθρωποι έχουν το δικό τους, ξεχωριστό πνεύμα, αναπτύσσεται στην ηλικία των τριών ως τεσσάρων ετών. Στην ηλικία των έξι ετών ο εγκέφαλος έχει αποκτήσει το 95% του βάρους που θα έχει στην ενήλικη ζωή και βρίσκεται στο ζενίθ της ενεργειακής κατανάλωσής του. Σε αυτό το στάδιο τα παιδιά αρχίζουν να εφαρμόζουν τη λογική και την εμπιστοσύνη και να κατανοούν τις διαδικασίες της σκέψης τους. Ο εγκέφαλός τους εξακολουθεί να αναπτύσσεται και να δημιουργεί και αποσυνδέει συνδέσεις καθώς αποκτούν εμπειρία του κόσμου ώσπου, ύστερα από μια κορύφωση του όγκου της φαιάς ουσίας στην ηλικία των 11 ετών στα κορίτσια και των 14 ετών στα αγόρια, έρχεται η εφηβεία για να τον αλλάξει και πάλι.
Συνεπώς, η ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι τέτοια που δεν μπορούμε να απαιτούμε από ένα 2χρονο παιδί να σκέφτεται και να δρα με τη δική μας λογική σκέψη!! Την επόμενη φορά που θα φωνάξετε επειδή δεν μάζεψε τα παιχνίδια του, θυμηθείτε τα όσα μόλις διαβάσατε!

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas

Εκπαιδεύτρια γονέων Attached at the Heart

Δεν διατίθεται αυτόματο εναλλακτικό κείμενο.














Βρες την Μαρίνα στα social media: facebook page,facebook profile



*Κλείνοντας,θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά την Μαρίνα για αυτή την συνεργασία μας και κυρίως το οτι δέχτηκε με χαρά να απαντήσει στα ερωτήματά μιας νέας μανούλας που θέλει να ενημερωθεί σωστά σε οτι αφορά το μεγάλωμα των παιδιών της!Άλλωστε και εσύ φίλη αναγνώστρια το ίδιο θέλεις!Και να σου εκμυστηρευτώ πως η Μαρίνα ειναι μια ψυχολόγος που πραγματικά αγαπάει την δουλειά της και ασχολείται ουσιαστικά,πολύ ενημερωμένη και κυρίως για θέματα που αφορούν οικογένειες και παιδιά!Αν και δεν την έχω γνωρίσει ακόμα απο κοντά,την θαυμάζω τόσο για το έργο που κάνει!Λίγο να παρακολουθήσεις την δουλειά της μέσω των social media και θα καταλάβεις!

Παλεύουμε λοιπόν να μεγαλώσουμε παιδιά με εν συναίσθηση για ενα καλύτερο μέλλον με καλύτερους ανθρώπους!





Κυριακή, 2 Σεπτεμβρίου 2018

Bookworm #22: Οι μαγικές λεξούλες απο τις εκδόσεις ψυχογιός!


Όπως ίσως θα εχεις καταλαβει αγαπημένη αναγνώστρια του the smell of mommy και ειδικα της στήλης bookworm,σε πολλές βιβλιοπροτάσεις μου θα βρεις παιδικα βιβλία που ενας απο τους σκοπούς τους ειναι η προτροπή των μικρών παιδιών σχετικα με το ξεκίνημα της ομιλίας!Θεωρώ πολύ χρήσιμα τέτοιου είδους βιβλία,που πραγματικα βοηθάνε τα μικρα παιδια να αρχίσουν να τα καταφέρνουν με την ομιλία που για πολλά απο αυτά ίσως δεν ειναι εύκολη υπόθεση,τα συγκεκριμένα είδη βιβλίων λοιπόν μεσα απο σίγουρα διασκεδαστικό τρόπο βοηθάνε προς την εξέλιξη της επικοινωνίας και της γλωσσικής ικανότητας γενικότερα!Γίνονται φίλοι κι σύμμαχοι των μικρών παιδιών σε αυτό το νεο τους αναπτυξιακό σταδιο!Να σαν τη συγκεκριμενη καινούργια κυκλοφορία απο τις εκδόσεις ψυχογιός:''οι μαγικές λεξούλες''!


''Μάθε να λες ΜΑΓΙΚΕΣ ΛΕΞΟΥΛΕΣ παρέα με τον Μίμη,ακολουθώντας τις πολύτιμες συμβουλές της Ρένας!Κάθε φορά που λες μια ΜΑΓΙΚΗ ΛΕΞΟΥΛΑ,κόλλα ενα αυτοκόλλητο στο Διάγραμμα Καλών Τρόπων και γίνε το πιο ευγενικό παιδί!''

Εικονογράφηση: Ντάνια Φλορίνα
Ημερομηνία έκδοσης: 12/07/2018
Σελίδες: 16
Για ηλικίες: 2+
Εκδόσεις: Ψυχογιός


Ενα βιβλίο που μεσα σε λίγες αλλα τόσο ευφάνταστες σελίδες εχει ως στόχο να μαθει στον μικρό αναγνωστη τις πιο μαγικες λέξεις,ξέρεις αυτες που μας ομορφαίνουν λιγο την καθημερινότητα και τις σχεσεις μας με τους γυρω μας!Λέξεις σημαντικές όπως το ευχαριστώ και το παρακαλώ,που κάθε παιδί καλείται να μάθει μεγαλώνοντας χτίζοντας τις συναναστροφές του με άλλα παιδια και άλλους ανθρώπους γενικότερα!


Βιβλίο με σκληρό εξώφυλλο και σελίδες,ιδανικό για πιο μικρα χεράκια!Η εικονογράφηση του είναι γεμάτη απο χρώματα!Μια σειρα βιβλίων που αφορά παιδιά στην ανάπτυξη με πρωταγωνιστές την Ρένα και τον Μίμη δυο αδερφάκια που εχουν ως σκοπό να ενθαρρύνουν,να προτρέψουν,να βοηθήσουν τους μικρούς φίλους αυτών των δύσκολων ηλικιών να πετύχουν πολλα πράγματα!
Το συγκεκριμένο βιβλίο με τις μαγικές λεξούλες εχει ως στόχο το χτίσιμο της ευγένειας και των καλων τροπων καθε μικρου παιδιου!
Στην ιδια σειρα κυκλοφορούν: αντιο πανα,φεγγαρακι θα σε πιασω και μπορώ να τα καταφέρω!


Το βιβλίο στο τελος περιέχει ενα πινακάκι με τις μαγικές λέξεις που πρωταγωνιστούσαν στις προηγούμενες σελίδες και μαζί χώρο για αυτοκόλλητο για καθε φορά που θα χρησιμοποιηθεί κάποια λεξούλα απο το παιδί!Και φυσικά παρέα είναι και τα 25 αυτοκόλλητα επιβράβευσης,κάτι έξυπνο και ενθαρρυντικό για τα μικρά παιδιά!
Ενα πολύ ευχάριστο βιβλίο για τους μικρούς μας βιβλιοφάγους που σίγουρα θα τους κάνει εντύπωση,περνώντας το δικό του μήνυμα!Γιατι μην ξεχναμε,η ευγένεια ειναι πολύτιμο αγαθό των ημερών μας!



Βρες το βιβλίο εδώ
Βρες τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ: site,facebook,instagram







Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2018

Bookworm #21: Το βιβλίο των διακοπών και παίζω με τα χρώματα/παίζω με τα σχήματα και τα μοτίβα!

                               

Καλοκαίρι και οι διακοπές σε βρίσκουν στην πόλη με τα παιδιά στο σπίτι να αναζητούν ιδέες για να περάσει ευχάριστα η ωρα,η μήπως εισαι σε καποια ξαπλώστρα απολαμβανοντας την θεα καποιας θαλασσας και κυνηγώντας τα μικρά σου θαυματακια;Είτε στην πόλη,είτε στο νησί-χωριό,η δημιουργική απασχόληση αποτελεί για τα παιδιά παντα μια καλή ιδέα για να απασχοληθούν στον αφθονο ελεύθερο χρόνο τους χωρις ετσι να βαριούνται!
Τι καλύτερο λοιπόν απο μια παρέα καλών βιβλίων για τις φετινές διακοπές και οχι μόνο,αλλα και κατα την διάρκεια ολης της χρονιας φυσικα!Η ιδανική επιλογή συνδυάζει μάθηση με παιχνίδι!Σαν τις νεες βιβλιοπροτασεις που θα σου δείξω παρακατω απο τις αγαπημενες εκδόσεις μεταίχμιο!Βιβλία με εκπαιδευτικό,διαδραστικό αλλα και τόσο διασκεδαστικό περιεχόμενο!Ιδανικές προτάσεις για τους μικρους μας φίλους που φέτος θα πάνε σχολείο για πρώτη φορά και θέλουν λίγο να προετοιμαστούν αλλα και για εκείνους που τα πρωινά του χειμώνα θα τους βρουν στο σπίτι αναζητώντας για λιγη δημιουργικη ώρα!

-Το βιβλίο των διακοπών:
Για παιδια απο 4 ετών πολλές δραστηριότητες με αυτοκόλλητα,ζωγραφική,λαβύρινθους και αλλα πολλά που θα τραβήξουν την προσοχή καθε μικρού αναγνώστη!


Με μια λέξη θα το χαρακτήριζα το απόλυτο διασκεδαστικό βιβλίο παραλληλα με εκπαιδευτικό χαρακτήρα!Οι σελίδες του έχουν όμορφη εικονογράφηση γεματο χρώματα!Και τα αυτοκόλλητα του ειναι πολύ''ζωντανά''και με ευχαριστο περιεχόμενο!Επίσης στις ασκήσεις αυτού του βιβλίου,θα βρεις μια ποικιλία ιδεών αλλα και πολλές ασκήσεις παρατηρητικότητας που προσωπικα τις βρήκα πολύ έξυπνες και ενδιαφέρουσες!Ενα πολύχρωμο βιβλίο γεμάτο εφευρετικότητα!

Συγγραφέας: James Maclaine
Μεταφραστής: Μαρια Γονιδακη
Σελίδες: 68
Εκδοση: 17/05/2018

Βρες το βιβλίο εδω





-Παίζω με τα χρώματα:
Απλές δραστηριότητες για την ασκηση βασικών δεξιοτήτων και την ενίσχυση της αυτοπεποίθησης των παιδιων.Στο συγκεκριμενο βιβλίο τα παιδιά:αναγνωρίζουν τα χρώματα,εντοπίζουν ομοιότητες και διαφορες,αναγνωρίζουν τους αριθμούς απο το 1 μεχρι το 5.Η σωστή προετοιμασία για την ομαλή μεταβαση στο σχολειο.Μια σειρα βιβλίων γραμμενη απο έμπειρους παιδαγωγούς.Για προσχολική εκπαίδευση απο 3 ετών!

οι δημιουργιες μας


Ενα βιβλίο που μαθαίνει στα παιδια κυρίως τα βασικά χρώματα μέσω της δραστηριότητας της ζωγραφικής!Ιδανική αρχή για αυτες τις ηλικίες!

Βρες το βιβλίο εδώ

-Παίζω με τα σχήματα και τα μοτίβα:
Βιβλίο της ίδιας σειράς που βοηθαει τα παιδια:
να αναγνωρίζουν τα γεωμετρικα σχήματα,να αναγνωρίζουν και να συμπληρώνουν μια ακολουθία(μοτίβο)και να μαθαίνουν τα μεγέθη!

Τα βιβλία αυτής της σειράς περιέχουν και αυτοκόλλητα επιβράβευσης!

                                           
Η επιβράβευση γενικά ειναι κάτι που αρέσει στα μικρα παιδια,αρκεί να γίνεται όταν και όπως χρειάζεται χωρίς να συμβαίνει συνέχεια για ασήμαντους λόγους π.χ.πράγματα αυτονόητα της καθημερινότητας!Τα αυτοκόλλητα τα θεωρώ ενα όμορφο μέσο για επιβράβευση αλλα και ενα ισως κίνητρο δραστηριοποίησης των παιδιών αφου με την χρήση τους δεν μπορεί να συμβεί κατι αρνητικό!
Τα παιδιά διαλέγουν κάθε φορά πιο αυτοκόλλητο θέλουν στην σελίδα τους!

Συγγραφέας: Jenny Ackland 
Μετάφραση: Μαρια Γονιδακη
Εικονογράφηση: Mark Brierely
Σελίδες: 32
Εκδοση: 17/05/2018

Στην ιδια σειρα κυκλοφορούν:



Ειναι πραγματικα καλές βασεις για την εκμαθηση καποιων πραγματων σε παιδια τέτοιων ηλικιών!Αλλωστε τα παιδια ενθουσιαζονται και μόνο στην ιδέα των αυτοκόλλητων η της ζωγραφικής!
Μαθηση σε συνδυασμό με διασκέδαση λοιπον!
Η συγκεκριμένη σειρά ειναι διαφορετικού στυλ απο το πρώτο βιβλίο της παρουσιασης αφου σε όλες τις σελίδες των βιβλίων απουσιαζει το χρώμα για να δοθεί η ευκαιρία στο παιδί να βάλει την δικιά του πινελιά!Ειναι βιβλία με πιο συγκεκριμένο περιεχόμενο και σκοπό που τον πετυχαίνουν μεσω ευχαριστων ασκήσεων!

Δημιουργική απασχόληση για μικρα παιδια λοιπόν!

Βρες τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ:site,facebook,instagram



Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018

Πέρασε 1 μήνας απο όταν ήρθες στην ζωή μας,βενιαμίν της παρέας μας!(ξανά μανούλα)

Το γράφω και δεν το πιστεύω!Πέρασε κιόλας 1 μήνας απο όταν γέννησα!Απο όταν αντίκρισα το νέο θαυματάκι της ζωής μου!Τον νέο έρωτα μου!Σας είχα αφήσει στο τελευταίο post μου λίγο πριν γεννήσω,μοιράζοντας μαζί σας λίγο απο το άγχος και τις τότε σκέψεις μου....αφήνοντας σας και σε αγωνία για το....φύλο του μωρού!
Ήρθε και το τρίτο αγοράκι της παρέας μας λοιπόν!Ο νέος έρωτας μου!Ο βενιαμίν μας,ο μικρός μας....Και για κάποιους το άκουσμα του τρίτου αγοριού φαντάζει μεγαλύτερη έκπληξη και απο τον ερχομό μιας κόρης!Ναι,ακόμα και για τα άτομα που απο πριν με φωνάζαν''αγορομάνα''ακόμα και για αυτούς,για γνωστούς και αγνώστους,μεγάλη έκπληξη ο ερχομός ενός ακόμα αγοριού!Γιατι αραγε;

Αγορομάνα....να σου πω το πως ένιωσα όταν το άκουσα την ώρα της γέννας;Αγοράκι μου λέει η κοπέλα και εγώ ενώ δεν ένιωσα κάποια μεγαλη έκπληξη σαν αίσθηση,ένιωσα ενα περίεργο φτερούγισμα στην καρδιά μου,μέσα μου γενικά....Περίεργο!Απο την μια σαν να το περίμενα και απο την άλλη σαν να ήταν η πρώτη φορά....Ναι αυτό!Σαν να ήταν η πρώτη φορά που θα γινόμουν μαμά!Τι περίεργο!Μετά απο δυο παιδιά!Δεν μπορώ να στο περιγράψω!Μεγάλη χαρά!Αλλα η ίδια συγκίνηση,το ίδιο βούρκωμα μέσα στο χειρουργείο μόλις το είδα,μόλις μου το έβγαλαν και το είδα στα κλεφτά,εκεί που το κρυφοκοίταζα οταν το καθαρίζανε,στο άκουσμα του κλάματος του που εκείνη την στιγμή αυτος ο ηχος μόνο ανακούφιση σου χαρίζει!Στην μαγική στιγμή του πρώτου μας φιλιού,της πρώτης μας επαφής μαμάς και γιου!Που να χορτάσω με ενα πεταχτό φιλάκι!Και όταν μου το φέρανε λίγο μετά να το πρωτο-αγκαλιάσω και να το βάλω στο στήθος!Αυτή η αίσθηση!Οι μαμάδες με καταλαβαίνουν αυτή την στιγμή απόλυτα....

Μια γέννα με την δική μου προσωπική αγωνία....Ναι τελικά κάθε επόμενη φορά είναι και πιο αγχωτική,γιατι γνωρίζεις τι σε περιμένει και εχεις την αγωνία αν θα πάνε όλα καλά!Επίσης,καταλάβα για αλλη μια φορά αλλα σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό τώρα πόσο διαφορετικά ειναι όταν εχεις ήδη παιδάκια να σε περιμένουν στο σπίτι!
Το γράφω και συγκινούμαι,αλλα ξέρεις ποια ήταν η πιο δυνατή στιγμή για εμένα;Η πιο δυνατή απο ολες τελικά!Που ακόμα οταν την φέρνω στο μυαλό μου δακρύζω!Η στιγμή που έφυγα απο το σπίτι για να πάω στο μαιευτήριο....Η στιγμή που χαιρέτησα τα αγοράκια μου και τα άφηνα για πρώτη φορά και τα δυο για να λείψω καποιες μερες....Πόσο θα μου λείπανε!Πόσο μου λείψαν!Πόσο όφειλαν να πάνε όλα καλά και να γυρίσω σπίτι με το αδερφάκι τους!Μόνο αυτή η σκέψη μου έδινε λίγο δύναμη!Η επιστροφή μας!
Η αντίδραση τους οταν θα έβλεπαν το μωρό,ο λόγος που η μαμά έφευγε....Πως νιώθει όμως μια μανούλα,μια γυναίκα λίγο πριν γεννήσει;Λίγο πριν φέρει στον κόσμο της το παιδάκι της;Και κυρίως μια μαμά που πρόκειται να μπει για προγραμματισμένη καισαρική,κάτι που έχει ξανά ζήσει αλλα κάθε φορά ειναι διαφορετική και κάθε επόμενη ίσως πιο δύσκολη....Τι εννοώ;Ας μιλήσω λοιπόν για το θέμα της καισαρικής τουλάχιστον μέσα απο την δική μου εμπειρία....Η πρώτη καισαρική ειναι σίγουρα η πιο δύσκολη όσο αφορά το κομμάτι της ανάρρωσης και της ψυχολογίας μετά!Δηλαδή,εγώ στο πρώτο μου παιδάκι πήγα σαφώς να προσπαθήσω να γεννήσω φυσιολογικά,όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι με αποτέλεσμα να προκύψει η καισαρική!Δεν θα ξεχάσω τον πόνο της ανάρρωσης,δεν θα ξεχάσω πως αισθανόμουν μετά....Πόσο δύσκολα ήταν,που δεν είχα την όρεξη και την δύναμη ούτε να προσπαθήσω για τον θηλασμό!Επίσης η ψυχολογία που λες δεν κατάφερα να γεννήσω φυσιολογικά!Και έρχονται οι επόμενες γέννες που καλώς η κακώς ακολουθούν τον ίδιο τρόπο λόγω και σύντομου χρονικού διαστήματος αλλα και για άλλους παράγοντες που δεν σου αφήνουν πολλά περιθώρια για κάτι διαφορετικό!Επόμενες προγραμματισμένες καισαρικές λοιπόν!Και ενώ η ανάρρωση τους ειναι σίγουρα πλέον πιο γρήγορη και πιο εύκολη τουλάχιστον όσον αφορά το κομμάτι του πόνου της πρώτης φοράς,η ψυχολογία ειναι πολύ πιο πεσμένη....Σου εξήγησα και παραπάνω τους λόγους!
Μέχρι να φτάσει η ώρα που θα έμπαινα να γεννήσω,οι ώρες εκείνες ενώ εμφανισιακά μπορεί να με έβλεπες οκ μέσα μου ένιωθα να βράζω!Μια σκεφτόμουν οτι σε λίγες ώρες θα έρθει η ώρα για το χειρουργείο,μια σκεφτόμουν κάτι άλλο πιο αισιόδοξο!Όπως τι έκπληξη θα ειναι το μωράκι μας,τι περιμένουμε!Αγοράκι η κοριτσάκι!χαχα!Να σου περιγράψω όταν έφτασε δε η ώρα αυτή του χειρουργειου;Δεν θέλω ούτε να την θυμάμαι αλήθεια!Θα σου πω μόνο για αυτό το αίσθημα της μοναξιάς,αυτής της περίεργης μοναξιάς,που ενώ έχεις τόσα άτομα γύρω σου και πάνω απο το κεφάλι σου,νιώθεις φοβερά μόνη....Γιατι κανένα δικό σου άτομο δεν ειναι δίπλα σου αυτή την στιγμή,να σου κρατήσει το χέρι,να σου πει μια κουβέντα....Την ώρα της γέννας,στο δωμάτιο του χειρουργείου....Βλέπεις,ακούς τα πάντα γύρω σου,αλλα ο φόβος ειναι εκεί!Τα καλά και τα κακά της επισκληριδίου σκεφτόμουν....Και γενικά μέσα στις σκέψεις μου,η αντιμετώπιση της γέννας σε αυτή την χώρα,των γυναικών που πρόκειται να γίνουν μανούλες να φέρουν στον κόσμο του παιδάκι τους και ειδικα στον δημόσιο τομέα!Πόσο πίσω είμαστε ακόμα σαν χώρα!Γιατι μια γυναίκα που επιλέγει να γεννήσει σε δημόσιο νοσοκομείο και ειδικά με καισαρική να το περνάει ολο αυτό μόνη της εντελώς;Σε όλη την διάρκεια;Πότε θα αλλάξουν αυτά τα πράγματα σε αυτή την χώρα;Θα αλλάξουν αραγε ποτέ;Δεν το νομίζω!Δυστυχώς!
Τώρα αν μιλήσω και για το μετά απο την γέννα....ευτυχώς αυτη την φορά ήταν λίγο καλύτερη η όλη αντιμετώπιση γενικα,αλλα όσο αφορα το κομμάτι του θηλασμού και της προσφορας,της βοήθειας πανω σε αυτό το κομματι και παλι δεν είδα ιδιαίτερο φως!Γιατι;Γιατι δεν εξελισσόμαστε καθόλου;Πραγματικά κρίμα να μην βοηθάνε τις μανούλες να θηλάσουν με κάθε τρόπο,να μην ειναι δίπλα τους,αντίθετα να κρατεί ακόμα η παραπληροφόρηση και η αδιαφορία!Όμως γενικά για το θέμα του θηλασμού θα σου μιλήσω σε ξεχωριστό αρθρο!

Πέρασε 1 μήνας που για μας ήταν ενας μήνας αποκλειστικού θηλασμού,κατι πρωτόγνωρο για εμένα και γενικα θα χαρακτήριζα αυτόν τον μήνα και για τους δυο μας ο μήνας''γνωριμίας''μας γύρω απο τον θηλασμό!


Η αλλιώς ο μήνας προσαρμογής μας για όλη την οικογένεια,αφού τα πρώτα μας δυο αγοράκια ήρθαν αντιμέτωπα και εκείνα με μια καινούργια πραγματικότητα!Το νέο μέλος της οικογένειας,το νέο αδελφάκι μπήκε στην ζωή τους,στην καθημερινότητα τους!Αυτό που μεχρι τώρα ήταν στην κοιλίτσα της μαμάς και δεν ξέραμε αν ηταν μπουμπού η μπέμπης!Ξαφνικα ειναι εδώ....
Επίσης απο τις πιο έντονες στιγμές μου ηταν αυτή της συνάντησης τους!
Όπως ήταν όταν φέραμε τον Βαλεντίνο στον Έρως που τότε ηταν 18 μηνών,τωρα είχαμε να περιμένουμε μια αντίδραση επι δυο!Φοβερή μέρα αυτή....Πρώτα απο όλα μετά απο 4 μέρες θα τους ξανά συναντούσα!Η αντίδραση και των δυο την πρώτη φορα ηταν γλυκιά αλλα μετρημένη θα έλεγα!Ίσως δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν το τι συμβαίνει....Στην αρχή ηταν λίγο αδιαφοροι θα ελεγα,σιγα σιγα αρχίσαν να παρατηρούν το μωρο και να τους κανει εντύπωση,να το αγγίζουν!Έβλεπες στα πρόσωπα τους μια απορία!Τα γλυκά μου!






Οι επόμενες μέρες;Ο ένας μήνας μετά;Δεν θα στο κρύψω,είχαμε λίγες''άτυχες''στιγμές''και σίγουρα ακόμα βρισκόμαστε στην προσαρμογή για πολλα πράγματα!Όμως κατα βαση,αυτα τα δυο πλασματάκια μας ο Έρως και ο Βαλεντίνος αγαπάνε πολύ το νινί μας και το προσέχουν,το εχουν στο νου τους όταν θα κλάψει η θα ξυπνήσει....Ειναι απίστευτο!Και οι δυο τρέχουν και το φιλάνε,το χαϊδεύουν....Η αντίδραση τους δηλαδή ηταν θετική και το αποδέχτηκαν με τόση τρυφερότητα!



Σίγουρα θα έρθουν και δύσκολες στιγμές και επειδή πλεον το έχω ξανά ζήσει,το γνωρίζω και περιμένω κάποια πράγματα....αν και πάντα θα έρθει κατι που θα σε ξαφνιάσει!Όμως ειναι μέσα στο πρόγραμμα....
Ενα μωρό που απο τις πρώτες μέρες στο μαιευτήριο ζητούσε την αγκαλίτσα της μανούλας(οχι πως τα αλλα δεν ηταν ετσι)Το πιο μικρό μας μωρό σε βάρος(3290 γεννηθηκε και σχεδόν 38 εβδομάδων)που όμως μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα μεγάλωσε τόσο γρήγορα!Το μωρό που ακόμα δεν του έχουμε δώσει πιπίλα και μπιμπερό!(το για πόσο θα διαρκέσει αυτό,δεν το ξέρω όμως....)Όπως και να εχει με καθε μωρό και κατι διαφορετικό,κατι νέο....Μόλις τον πρωτο αντίκρισα ήταν και αυτός τόσο ξεχωριστός!Είχε κατι δικό του....Χρωματικά θυμάμαι όμως οτι είπα πως μου θυμίζει τον Έρως,το μεγάλο μας αγόρι!Και εκείνος άλλωστε δεν είχε γεννηθεί με πολλά μαλλιά κυρίως μπροστά....ετσι και ο μικρός μας!Το πως αλλάζουν όμως μορφή πλέον το έχω μάθει για τα καλά....χαχα!

Όπως και να χει εγώ θέλω να σου πω οτι για άλλη μια φορά ο Θεός μου έστειλε εναν άγγελο για να τον φροντίζω,εναν έρωτα ακόμη,ενα τόσο γλυκό μωρό που μου έχει κλέψει τα μυαλά σαν να έγινα μαμά για πρωτη φορα!Ναι τα συναισθήματα μου ειναι σαν τότε,το μόνο που διαφέρει τώρα ειναι πως ξέρω τι ειναι κολικοί!χαχα!Νιώθω ευγνώμων για το γερό μωρό που ήρθε στην αγκαλιά μου και εύχομαι και εκείνο και τα αδέρφια του να ειναι πάντα γερά,δυνατά και ευτυχισμένα!Τώρα την ποδοσφαιρική ομάδα την ετοιμάσαμε!Η μήπως κανα συγκροματάκι θα μου ετοιμάσει αυτή η παρέα μεγαλώνοντας;χαχα!Τέλος πάντων,ετοιμάστε τις νύφες εσείς οι κοριτσομάνες,οι γαμπροί ειναι και πολλοί και έτοιμοι!(αχ τι λέω η μάνα;στο είπα,ο νέος έρωτας φταίει!)



Blogging tips